Iron Man's

Dzień drugi w stoczni. Dziś juz na drugim brzegu słychać stukot młotków. 

Zjadam omlet z trzech jajek, herbata i ciastko i w droge. 

Dobijam do brzegu, i jest dobrze. Ruch jak w ulu, chalas niemiłosierny. Setki młotków, silniki łodzi, agregaty, wyciągarki. Niewiarygodne. Statki przygotowywane są już cześciowo na "redzie", gdzie czekają w kolejce do wciągnięcia. I nie ważne czy trzeba wyjąć potężne silniki, czy wyciąć jakis element, czy też tylko "obstukac" do malowania. Jak tylko zwalnia się miejsce, wciągają delikwenta na brzeg, i zaczyna się już na poważnie. Wycinanie poszycia, spawanie, latanie dziur, malowanie. Najbardziej zdumiewa "obstukiwanie" z  rdzy. Przez 10h dziennie faceci napierniczają w blachę młoteczkiem wielkości tego ze "Skazanych na shawshank". 

Widziałem tylko kilka szlifierek. A przecież było by szybciej i ciszej. Ale może się mylę. 

W kazdym razie warunki pracy żadne. Zabezpieczeń, kasków, rękawic, gogli, czy masek nie ma. Jak chcesz to możesz sobie sam kupic okulary (sporo pracuje w przeciwsłonecznych), za maski służy chusta, a reszta jest nie istotna. 

Potem trafiłem do odlewni śrub napędowych. Kolejny obłęd. To taka mała huta. Tylko wszystko dzieje się na podwórku. W ziemi wkopane są paleniska, z systemem nawiewu, i dopływem paliwa. Do palenia używa się ropy, a dawkowaniem mieszanki zajmują się dzieciaki. Na nogach klapki, ubranie ochronne to "kiecka" i t-shirt. I tak pracują ze stopioną mieszanką bronzu, który ma pare tys. stopni celcjusza. 

Ukrop i dym ledwo pozwalają oddychać. Siedziałem tam kilka godzin i miałem dość. A przecież nie pracowałem. Gardło mnie bolało jeszcze kilka dni.. 

Wracam do hotelu. Mam co chciałem, a za chwilę bedzie ciemno. Jutro inna miejscówka.