Tymczasem Tytus...

Jako iż miałem dziś mnóstwo czasu do wyjazdu (autobus rusza o 17.30) poszedłem w okoliczne górki. Jak zawsze sam, i z nazwami kolejnych wiosek zapisanych na kartce... Przed wyjściem po raz pierwszy zjadłem śniadanie w hotelu...;) Do tej pory zawsze wychodziłem zanim było gotowe...  Tak wiec najedzony ruszyłem. Nauczony wcześniejszym doświadczeniem, pytałem o drogę co druga napotkaną osobę... Zgodność kierunków była, więc idę. Do pewnego momentu. Znów trafiłem do wioski której nazwy nie miałem, a w której nikt nie wiedział gdzie jest wioska do której chce iść. Tak jakby znali tylko swoją, i miasto gdzie jeżdżą na zakupy... Nie da się "uprawiać" trekkingu samemu w Birmire. Bez wojskowej mapy, albo przewodnika. Chyba ze ja jestem taki głupi...  Fajnie było zobaczyć kawałek "Toskani" w Birmie. Niestety do samej winiarni nie dało się wejść. Więc wina nie degustowałem. W sklepie butelka Muskat'a kosztuje 20000 kayatów...  Wróciłem do miasta, zjadłem średnio dobry obia...

Niestety... Nie dało sie inaczej, bo żeby zwiedzić Inle Lake, trzeba wynająć łódź.  Nie można samemu, jakiegoś kajaka, czynów w tym stylu. No więc wynająłem... Jako że to moja samotna wyprawa, koszty takich przyjemności są dużo większe niż w podróżowaniu w grupie. Ale to jedyny minus ;). Tak wiec wsiadłem łodzi, uzbrojony w aparat, puchówkę i kapelusz wielkości felgi w moim Fiacie.  Na nie wiele sie to zdało. Zmarzłem jak szlag, ale cóż zdobić. Plan był taki, żeby popłynąć do Sangan, po drodze odwiedzić pływający targ, który odbywa się raz w tygodniu, i omijać wszelkie turystyczne zoo, typu " mnisi i ich skaczące koty" czy tez odwrotnie. Nie była to moja najlepsza wycieczka. Fotografowanie z płynącej łodzi, daje tyle samo przyjemności co sex z brzydką kobietą... Czyli niewiele... Sangan rozczarował, wizyta w "stoczni" ciekawa pod względem informacji ( łódka turystyczna, robiona jest przez pięciu ludzi w miesiąc. Na gotowo. Kosztuje 2000$. Normalnego Birmanczyka nie ...