Pink City...

-
Jaipur, mogło by mieć jedno z najładniejszych starych dzielnic jakie widziałem. Być może najładniejsze. 
Piekne freski, detale, architektura... Niestety wszystko to "gnije" w szambie ulicy... Nikt o to nie dba, nikt sie tym nie przejmuje... Jeden wielki rynsztok. Spokojnie można by kręcić "Pachnidło" bez szczególnych nakładów... A zaczaąłem dzieñ tak pięknie, od ślicznej świątyni, na dodatek tylko dla mnie... ;)  A potem to już klasycznie. Wąskie uliczki, z dala od turystów i utartych szlaków... 
Przejechałem się metrem, w ramach rozpoznania, odwiedziłem stację kolejowa, i postanowiłem poszukać poczty... 3 km, tylko po to by w jedynym okienku po 20 min. czekania kupić pocztówki... 
Umarłem z śmiechu jak je dostałem. Żółty kartonik, z jednej strony czysty, z drugiej z nadrukowanym znaczkiem i miejscem na adres.,i to wszystko. Może to jakaś specjalna wersja dla dzieci...? W stylu "namaluj to sam"... Wysłałem, zobaczymy czy dotrze. Potem jeszcze przygoda z wymiana waluty. Chciałem w banku,moze y nie ryzykować w lokalnych kantorach. Wiec najpierw że małych banknotów nie wymieniają (20 i 50$), a napomknę tylko że bank narodowy Indii. Potem 25 minut czekania, wypełniania papierków, i liczenia pieniędzy. Obłęd. Najśmieszniejsze jest to, że w bankach ochrona chodzi z długą bronią. Albo dubeltówki, albo jakaś wersja "mosina" z bagnetem na sztorc... Bankomatów zresztą tez pilnują ciecie. Ale juz bez broni. 
Wrocilem na "starówkę" i zadałem szukać czegoś do jedzenia. W koncu w drodze powrotnej do hotelu, znalazłem bar,mW którym jadłem wczoraj. Zamówiłem jakieś coś, co wyglądało jak "...". Zjadłem, jeszcze tylko cola, owoce, i do hotelu. Niestety chyba coś było nie tak. Najpierw zgaga, a potem niezbyt przyjemne rewolucje. Męczyłem się całą noc, ale rano było tylko trochę lepiej. Na szczęście obyło się bez sraczki. 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

8

-
Dziś pojechałem zobaczyć słynny U Bain bridge... Czyli najdłuższy most teakowy na świecie.  Wstałem o 4, Nino 4.30 byłem umówiony z "mototaxi". Pół godziny jazdy za miasto i jest most... Most jak most...;) przeszedłem go trzy razy zastanawiając się gdzie wschodzi słońce, i jak najlepiej się ustawić z aparatem... Jedyne do r miejsce to tak naprawdę z łodzi... Łodzi nie było, wiec wlazłem po kostki w błoto. W sumie to nie wiem po co... Przecież w necie jest od groma takich fotek, z mnichami w promieniach zachodzącego, czy też wschodzącego słońca... No ale nic to. Przyjechałem, zrobiłem, znalazłem sobie jeszcze kilka innych ciekawych kadrów, i poszedłem na "obchód" okolicy... Taki przedsmak tego co mnie czeka za miastem... Wracając niestety natknąłem się po raz pierwszy w Birmie na turystycznych białasów... Nie ma gorszych "turystów" niż para Europejek po 50... Masakra... Negocjacje z MotoTaxi i powrót do Mandalay. Nie byłem w słynnym klasztorze gdzie setki m...
Czytaj więcej

Baloniki..

-
Dziś była koncepcja na balony. Bo gdzieś doczytałem że Dhace robią balony. No i polazłem szukać. Kolejne kilometry.  Droga trochę znana, bo kierunek jak garbarni. Ale tym razem zagłębiłem się po drodze w świat recyklingu. W ruderach, domach, fabryczkach, w hałasie, w ciemnościach, przerabiają odzyskany plastik na wszelkiemu maści produkty. I tak powstają klapki, węże ogrodowe, oprawki,mi diabli wiedz co jeszcze. Praca głownie w malutkich manufakturach, ale widziałem też duże linie produkcyjne. Niestety do sfotografowania słabe. Ciemno i ciasno.  Idę dalej. Przechodzę przez most nad czymś co kiedyś było rzeką, a teraz jest wysypiskiem śmieci. Idę na "czuja" bo nie mam pojecia gdzie dokładnie są te fabryki. Google Maps nie pomogło ;) Mijam jakąś jedna niewielka, mało fotogeniczną, ale za chwile trafiam na produkcje "garnków" z amelinium. Znów całe rodziny, i wszystko ręcznie. Ehhh.  I tak sobie chodzę, szukam, żar z nieba, setki pytań, krzyków i dziwnych odgłosów (mia...
Czytaj więcej

27

-
Rano wyruszyłem poszukać czegoś tańszego do spania. Ale po godzinie bezowocnych poszukiwań odpuściłem. Chyba nie warto aż tak się spinać dla 15zł. Więc znów łaziłem po mieście, podglądając i obserwując jak ludzie żyją i pracują... Jak sprawnie koegzystują, wykorzystując wszystko co mają, i co potrafią. Dostawcy lodu, wody, hurtownie owoców, przypraw, wszelkiej maści przekąsek. Na ulicy można kupic wszystko. Oprócz jedzenia w każdej postaci, warzyw, owoców i całej reszty mięsno/rybnych produktów, po gniazdk elektryczne,zardzewiałe klucze, sprzęt elektryczny i narzędzia. Wszystko rozstawione na ziemi, na małych stoiskach, lub powieszone na ścianie. A wieczorem zwijka, i zmiana na garkuchnie.  Wieczorem znów do chinatown, gdzie wczoraj widziałem sparzone pierogi... Skuszony zapachem i wyglądem, postanowiłem spróbować. Znów pyszne... Ale że porcja jak zawsze niewielka, przeszedłem na drugą stronę, gdzie widziałem inny rodzaj pierożków. Gotowanych,takich specjalnych trzcinowych pojemnik...
Czytaj więcej