Od zmierzchu do świtu i kawałek dalej...

-
Ta Birma mnie wykończy... 12h w nocnej "lodowce"... Czuję że mój organizm walczy ze "złem"... Mam nadzieję że da radę, bo nie mam ochoty łykać birmańskich specyfików. Choć po raz pierwszy w całej tej mojej Birmańskiej przygodzie, widziałem dziś szpital. Taki na wypasie, nowoczesny budynek z betonu i szkła... Aż miałem ochotę wejść do środka i zobaczyć co i jak... 
Ogólnie po 18h jazdy, z jedną masakryczną przesiadką w Yangon, wylądowałem w obskurnym pokoju w Pathein. Mieście na uboczu, w którym wytwarza się Birmańskie parasole. Przez cała drogę nic nie jadłem, tak na wszelki wypadek żeby nie trzeba było korzystać z przydrożnego kibla. Strach tam nawet wejść, a co dopiero korzystać. Pozycja na narciarza, a "spłukiwanie" odbywa się za pomocą rondelka i wody zaczerpniętej z kanału, który płynie prze cały rząd kabin. Po wyjściu z takiego "przybytku" obmywasz elegancko nogi do kolan, szorujesz klapki i jest ok. Ręce płuczą nieliczni, choć papieru tam nie widziałem. W każdym razie nie polecam. Jak wcześniej pisałem klima w autokarach działa chyba zero/jedynkowo. Może jej nie być, albo może chłodzić do ok.10'. Tym razem był przewidziany koc, tylko co z tego, skoro mimo koszulki termicznej i puchówki zmarzłem. A jak nachwalić przysnąłem z odkryta głowa, do dostałem po zatokach... Rzeźnia.
 Zastanawiam się kto jest właścicielem tych autokarów. Bo takiej ilości nowiutkich Scanii, nie widziałem nigdzie. Dworzec autobusowy w Yangon robi wrażenie... Chaos, setki autokarów, taksówek, naganiaczy i tysiące pasażerów. A jak sie chcesz czegoś dowiedzieć, to i tak nikt nic nie wie;)
Żeby dostać sie do Pathein, musiałem wziąć Taxi, i przyjechać na drugi koniec miasta, na inny dworzec autobusowy gdzie lśniące Scanie zastapiły klasyczne autokary. Jak w naszym PKS'ie. Takim z przed 10lat, bo chyba wtedy ostatni raz czymś takim jechałem. Albo i nie;)
Pathein, to ciekawe miasteczko. Przynajmniej dla mnie, bo pełno w nim ciekawej architektury kolonialnej, pomieszanej z tradycyjna Birmańską, ale w dużej mierze drewnianą. Widać ze to bogatszy region, choć oczywiście robiąc popołudniowy rekonesans, trafiłem do klasycznych obrzeży miasta, i bambusowych chatek. Ale podoba mi się tu. Może zostanę na trzy noce... Pozwiedzam okolice i zakamarki... I poszukam fabryki parasoli, bo na razie na ulicy widziałem tylko kobiety z klasycznymi parasolami. 
Pisałem już ze uwielbiam Azjatyckie targi... Mógłbym na nich siedzieć godzinami i obserwować ludzi. To niewiarygodne doświadczenie... 

Z dziś...
Chodzenie głównymi drogami, jest równie bezsensowne jak robienie zdjęć z płynącej łódki... ;)

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

8

-
Dziś pojechałem zobaczyć słynny U Bain bridge... Czyli najdłuższy most teakowy na świecie.  Wstałem o 4, Nino 4.30 byłem umówiony z "mototaxi". Pół godziny jazdy za miasto i jest most... Most jak most...;) przeszedłem go trzy razy zastanawiając się gdzie wschodzi słońce, i jak najlepiej się ustawić z aparatem... Jedyne do r miejsce to tak naprawdę z łodzi... Łodzi nie było, wiec wlazłem po kostki w błoto. W sumie to nie wiem po co... Przecież w necie jest od groma takich fotek, z mnichami w promieniach zachodzącego, czy też wschodzącego słońca... No ale nic to. Przyjechałem, zrobiłem, znalazłem sobie jeszcze kilka innych ciekawych kadrów, i poszedłem na "obchód" okolicy... Taki przedsmak tego co mnie czeka za miastem... Wracając niestety natknąłem się po raz pierwszy w Birmie na turystycznych białasów... Nie ma gorszych "turystów" niż para Europejek po 50... Masakra... Negocjacje z MotoTaxi i powrót do Mandalay. Nie byłem w słynnym klasztorze gdzie setki m...
Czytaj więcej

Baloniki..

-
Dziś była koncepcja na balony. Bo gdzieś doczytałem że Dhace robią balony. No i polazłem szukać. Kolejne kilometry.  Droga trochę znana, bo kierunek jak garbarni. Ale tym razem zagłębiłem się po drodze w świat recyklingu. W ruderach, domach, fabryczkach, w hałasie, w ciemnościach, przerabiają odzyskany plastik na wszelkiemu maści produkty. I tak powstają klapki, węże ogrodowe, oprawki,mi diabli wiedz co jeszcze. Praca głownie w malutkich manufakturach, ale widziałem też duże linie produkcyjne. Niestety do sfotografowania słabe. Ciemno i ciasno.  Idę dalej. Przechodzę przez most nad czymś co kiedyś było rzeką, a teraz jest wysypiskiem śmieci. Idę na "czuja" bo nie mam pojecia gdzie dokładnie są te fabryki. Google Maps nie pomogło ;) Mijam jakąś jedna niewielka, mało fotogeniczną, ale za chwile trafiam na produkcje "garnków" z amelinium. Znów całe rodziny, i wszystko ręcznie. Ehhh.  I tak sobie chodzę, szukam, żar z nieba, setki pytań, krzyków i dziwnych odgłosów (mia...
Czytaj więcej

27

-
Rano wyruszyłem poszukać czegoś tańszego do spania. Ale po godzinie bezowocnych poszukiwań odpuściłem. Chyba nie warto aż tak się spinać dla 15zł. Więc znów łaziłem po mieście, podglądając i obserwując jak ludzie żyją i pracują... Jak sprawnie koegzystują, wykorzystując wszystko co mają, i co potrafią. Dostawcy lodu, wody, hurtownie owoców, przypraw, wszelkiej maści przekąsek. Na ulicy można kupic wszystko. Oprócz jedzenia w każdej postaci, warzyw, owoców i całej reszty mięsno/rybnych produktów, po gniazdk elektryczne,zardzewiałe klucze, sprzęt elektryczny i narzędzia. Wszystko rozstawione na ziemi, na małych stoiskach, lub powieszone na ścianie. A wieczorem zwijka, i zmiana na garkuchnie.  Wieczorem znów do chinatown, gdzie wczoraj widziałem sparzone pierogi... Skuszony zapachem i wyglądem, postanowiłem spróbować. Znów pyszne... Ale że porcja jak zawsze niewielka, przeszedłem na drugą stronę, gdzie widziałem inny rodzaj pierożków. Gotowanych,takich specjalnych trzcinowych pojemnik...
Czytaj więcej