Tymczasem Tytus...

Dawno nic nie pisałem... Powody są trzy. 1- trochę mi się nie chciało.;) 2- nie było netu 3- nic ciekawego się w sumie nie dzieje...  W kazdym razie, z Birmy przyleciałem do Bangkoku... Na dwa dni, żeby się ogarnąć, i dowiedzieć jak dotrzeć do Kambodży.  Wylądowałem na najbardziej backpacerskiej ulicy miasta, pełnej turystów, restauracji, barów, itp.  To pewnie za karę... ;)  Przez te dwa dni, szlajalem się bez celu po mieście, nie napotykając na nic ciekawego,mszczegolnie w niedzielę. Ale w sobotę trafiłem na największy targ w Bangkoku- Chatuchak Market. Obłęd. Ilość wszelkiej maści towarów przerasta możliwości percepcji... ;) mógłby,mtak sobie kupic t-shirt'y na każdy dzień roku, i każdy byłby zajebisty. Idealne miejsce dla tych, którzy wracają z Bangkoku do polski, a nie tak jak ja, włuczą się bez sensu po dziwnych miejscach... ;) Z Bangkoku do Kambodży, pojechałem pociągiem. Bo najtaniej, i w sumie niewiele dłużej niż busem. A granice trzeba i tak przejść pieszo....

Siedzę sobie na lotnisku, czekając na samolot. Już mi sie nie chce pisać, o kolejnych absurdach jakie mnie dziś "trafiły"...  Więc napiszę jakieś takie podsumowanie tych moich trzech miesięcy w Birmie.  Dziwny kraj. Pełen absurdów, z hotelami drogimi jak szlag, a jedzeniem tanim, że aż wstyd.  Gdyby się człowiek uparł, byłby w stanie przeżyć dzien za 1$... 3 posiłki, i butelka wody. Za 5$ to już nie trzeba sie starać. Owoce, cola, itd. Ceny hoteli wąchają sie w granicach od 7$ (Kalaw) do 20$ w Yangon i Ngwe Saung... Ale trzeba poszukać i sie potargować.  Transport. Oficjalny publiczny nie istnieje. Do wszystkich turystycznych miast, i miasteczek można sie dostać bezproblemowo. Są autobusy w klasie VIP, i takie trochę gorsze. Można pojechać jak normalni ludzie na pace ciężarówki, autobusem który pamięta jeszcze czasy Gierka, MotoTaxi, klasyczną taksówka, i wszystkim innym. Ze stopem może byc cieżko, ale jak ktoś sie uprze..  Jadąc w długa trasę, autobus zatrzymuj...

Ostatni dzien w Birmie. Jutro wylatuje.  Na "śniadanie" poszedłem wypić herbatę z rikszarzami.. Hreba, strasznie słodka, zmieszna ze skondensowanym mlekiem, i ciastem z posmakiem bananów...  Dostałem dwa ogromne kawałki ciasta, czyli w sumie jakbym zjadł pół brytfanki... ;) ale dobre było.  Po drodze zjadłem jeszcze podpłomyki wypoekane w glinianym piecu, i kolbę kukurydzy... Jest radość.  Poszedłem dziś do parku. Ale okazało się, że wstęp do parków w Birmie jest płatny... A ja nie płacę. Więc wróciłem do centrum, mijając podróże Shwedagon Pagoda. Zbojkotowalem ją fotograficznie, i poszedłem dalej. Wlazłem do jakiegoś baru, który serwował świeże soki, i walnąłem szklankę zimnego soku z limonki. Tylko po cholerę go słodzili... Jeszcze tylko coś do jedzenia, przerwa południowa... Książka, drzemka i znów na miasto. Tym razem poszukać przypraw dla mojej siostry. Bo takie życzenie miała... Jeszcze tylko złodziejski bankomat (z każdej transakcji zabierają Ci 5000 kayatów, ...

Rano wyruszyłem poszukać czegoś tańszego do spania. Ale po godzinie bezowocnych poszukiwań odpuściłem. Chyba nie warto aż tak się spinać dla 15zł. Więc znów łaziłem po mieście, podglądając i obserwując jak ludzie żyją i pracują... Jak sprawnie koegzystują, wykorzystując wszystko co mają, i co potrafią. Dostawcy lodu, wody, hurtownie owoców, przypraw, wszelkiej maści przekąsek. Na ulicy można kupic wszystko. Oprócz jedzenia w każdej postaci, warzyw, owoców i całej reszty mięsno/rybnych produktów, po gniazdk elektryczne,zardzewiałe klucze, sprzęt elektryczny i narzędzia. Wszystko rozstawione na ziemi, na małych stoiskach, lub powieszone na ścianie. A wieczorem zwijka, i zmiana na garkuchnie.  Wieczorem znów do chinatown, gdzie wczoraj widziałem sparzone pierogi... Skuszony zapachem i wyglądem, postanowiłem spróbować. Znów pyszne... Ale że porcja jak zawsze niewielka, przeszedłem na drugą stronę, gdzie widziałem inny rodzaj pierożków. Gotowanych,takich specjalnych trzcinowych pojemnik...

Rano wstałem o 9. Po raz pierwszy zdażyło mi się tak długo spać... Wiec po śniadaniu, od razu w miasto. Dziś poszedłem w kierunku którego jeszcze nie "eksploatowałem"... Minąłem po drodze piękny budynek,zapuszczony, zaniedbany. Ale z cudnym klimatem i światłem w środku. Próbowałem wejść, ale ciecie naskoczyły na mnie tak jakbym co najmiej chciał zabić prezydenta. A z zewnątrz sie nie dało sodografowac, bo strzegły go dwa rzędy ogrodzenia, z drutem kolczastym i pozostałościami izolatorów, co świadczyło ze ogrodzenie było kiedyś pod "prądem". Więc polazłem dalej. Coś tam zobaczyłem, ale tak naprawdę to chciałbym już z tąd wyjechać. Zmęczony już jestem tym hałasem, niezbyt dobrym jedzeniem,zaduchem i tymi samymi miejscami. Gdybym mógł pojechać tam gdzie jeszcze nie byłem,mczy,i tam gdzie nie można,mto by mnie to pewnie jeszcze cieszyło. A tak... Wróciłem domhostelu o 14. i tu niespodzianka. Kazali mi zwolnić pokój. Na nic moje tłumaczenia ze przecież mówiłem że na czte...

Cieżko się spało... Poparzenie daje w kość... ;) 6.30 pobudka, prysznic, pakowanie, śniadanie i o 7.30 meldunek w autobusie. Trzeba wracać do Yangon. Jeszcze tylko wytrzymać 3h po tych krętych,  dziurawych drogach. Dobrze że mam aviomarin.  Udało sie dotrzeć w jedynym kawałku, choć trzęsło okrutnie. Teraz ominąć wszystkich naganiaczy, i po kolejnych 45 minutach w taksówce jestem w centrum. Tu znów walka o spanie. W hostelu w którym spałem wcześniej nocka 16$. Poszedłem szukać czegoś tańszego, i po 45 min. wróciłem. Nie miałem już siły i ochoty. Duchota i słońce wykańczają. Zapłaciłem, zrzuciłem grafy, prysznic i na miasto. W sumie takie szlajanie bez celu. Wieczorem coś na "ząb" i do spania. Nie chciał mi sie już łazić. 

Rybacy w NGWE SAUNG